Wszystkie wpisy

Tapinauchenius violaceus to gatunek nadrzewnego ptasznika z rodziny Theraphosidae, znany przede wszystkim z fioletowo-metalicznego połysku i bardzo sprawnego poruszania się po pionowych powierzchniach.

Pytanie o to, czy ptaszniki żyją dziko w Polsce, wraca regularnie wraz z doniesieniami o „wielkich włochatych pająkach” znajdowanych w ogrodach, piwnicach albo szklarniach.

Taniec godowy pająków to rzeczywiste, dobrze udokumentowane zjawisko, choć nie u wszystkich gatunków wygląda tak samo widowiskowo. U wielu pająków samiec musi nie tylko odnaleźć samicę, ale też przekonać ją, że jest partnerem, a nie zdobyczą.

Euophrys patellaris to niewielki europejski skakun, czyli pająk z rodziny Salticidae, spotykany głównie w ciepłych, nasłonecznionych siedliskach otwartych i półotwartych.

Ptasznik złocisty, czyli Phormictopus auratus, to karaibski przedstawiciel rodziny Theraphosidae, a więc prawdziwy ptasznik w sensie zoologicznym. Jest to duży, naziemno-podziemny pająk Nowego Świata, znany z ciemnej sylwetki przełamanej złocistymi lub miedzianymi refleksami na odnóżach i karapaksie.

Pająk pawi to rzeczywiście jeden z najbardziej kolorowych skakunów, a dla wielu badaczy i miłośników pajęczaków także najbardziej widowiskowy pod względem barw i zalotów.

Harpactira baviana to południowoafrykański ptasznik z rodziny Theraphosidae, ceniony w hodowli za kontrastowe ubarwienie i wyraźnie podziemny tryb życia.

Pholcus crassus, potocznie nazywany sidliszem afrykańskim, to przedstawiciel rodziny Pholcidae znany ze swoich długich, delikatnych odnóży i charakterystycznych pajęczyn.

Wokół pytania „czy w Polsce żyją niebezpieczne pająki?” narosło wiele mitów, ale krótka odpowiedź brzmi: w Polsce nie występują pająki uznawane za istotnie niebezpieczne dla zdrowego człowieka w typowych warunkach.

Euophrys parvireceptacula to gatunek skakuna, czyli pająka z rodziny Salticidae, opisany stosunkowo niedawno i znany przede wszystkim z materiału taksonomicznego oraz ograniczonych danych terenowych.