Wszystkie wpisy

Phormingochilus sp. Rufus to nie formalnie opisana nazwa gatunkowa, lecz używane w hodowli oznaczenie najpewniej odnoszące się do nieopisanego jeszcze taksonu z rodzaju Phormingochilus.

Pająk znany w polskiej literaturze jako pająk złoty długonogi (Trichonephila clavipes) to jedna z najbardziej efektownych i jednocześnie pożytecznych pajęczynówek zamieszkujących Ameryki.

Euophrys kataokai to konkretny gatunek skakuna, czyli pająka z rodziny Salticidae. Nie jest to ptasznik ani „mały owad z dużymi oczami”, lecz wyspecjalizowany drapieżnik polujący aktywnie dzięki bardzo dobrze rozwiniętej orientacji wzrokowej i sprawnemu skakaniu.

Pajęczaki żyją niemal wszędzie tam, gdzie da się znaleźć choć odrobinę schronienia i pokarmu.

Jak powstaje pajęcza nić w laboratorium – biotechnologia w akcji to fascynująca opowieść o tym, jak naukowcy odtwarzają w warunkach in vitro jedno z najmocniejszych i najbardziej elastycznych włókien natury.

Nhandu chromatus to gatunek ptasznika z rodziny Theraphosidae, znany w hodowli z bardzo kontrastowego ubarwienia i stosunkowo dużych rozmiarów.

Pytanie o największego pająka w historii ma dwie odpowiedzi, zależnie od tego, czy chodzi o współczesny rekord, czy o dzieje ewolucji.

Krabik leśny, znany naukowo jako Xysticus cristatus, to niewielki, ale fascynujący przedstawiciel rodziny Thomisidae.

Na pytanie, jak wygląda największy pająk na świecie, najczęściej odpowiada się: to ptasznik goliat, czyli Theraphosa blondi. Ten południowoamerykański gatunek uchodzi za rekordzistę masy ciała i należy do rodziny ptasznikowatych, czyli Theraphosidae.

Euophrys innotata to niewielki skakun, czyli pająk z rodziny Salticidae, znany głównie z chłodniejszych i górskich obszarów Eurazji.